Larry Carlton - T7TM LH Rosegold
Nieuw
799 €
Niet op voorraad
Neem contact met ons op voor levertijden
Gratis bezorging
Garantie 3
jaren
Fred
Eric
Heb je hulp nodig?
Linkshandige elektrische gitaar
Vader Larry Carlton T7TM LH Rosegold
ARTIKEL NR.
Kenmerken
null
null
null
null
null
Bodytype
null
Topkambreedte
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
null
Samenstelling
null
Andere functies
-
Sire Larry Carlton T7TM LH
-
Elektrische gitaar
-
Serie : T7
-
Maat: T-vorm met F-gat
-
Toonhoogte : 647.7 mm
-
Kleur : Naturel (NT)
-
Bovenblad : Massief moeras essen
-
Brug : Vintage T-vormige halve brug (messing zadel)
-
Hals : Hard maple, C profiel
-
Toetsenbord : Edgeless™ palissander (afgeronde fretranden)
-
Radius : 241.3 mm
-
Aantal frets: 22
-
Type frets: Middelgroot Jumbo
-
Grootte frets: 2,7 mm
-
Moer: Been, 42 mm breed
-
Stemmers: Sire Premium locking tuners
-
Afwerking beslag: Chroom
-
Pickups: LC Vintage P90 pickups (soapbar type)
-
Bedieningselementen: 3-positie selector, volume, toon
-
Originele snaren: DR Dragon Skin+ DEQ-10 bassnaren
-
Mahonie body met massief moeras essen bovenblad
-
Sire T vorm met F-gat
-
P90 pickups met hogere output en moderne toon
-
Gebalanceerde output tussen hals en brug pickups
-
4-bouts stalen halsplaat
-
Parelmoer/abalone afgeronde rechthoekige blok toetsmarkeringen
-
Verchroomde dome-type knoppen
-
Slagplaat: schildpadschild (NT)
-
Afstand tussen snaren: 10,8 mm
-
Sire Premium vergrendelbare stemknoppen
-
Pickups ontworpen om het volledige geluidsspectrum te vangen
Voor meer informatie...
Larry Carlton drukte ook zijn stempel op studiogitaristen door een regel die hij vaak toepaste tijdens sessies: bouw een solo op als een 'conversatie', met korte zinnen en ademhalingen, in plaats van een doorlopende demonstratie.
In de jaren 70 was hij een van de muzikanten die in staat was om eindpartijen direct op analoge tape op te nemen zonder montage, een zeer hoge standaard in de studio's van Los Angeles in die tijd.
Hij was ook een van de eerste fusiongitaristen die erin slaagde om een zeer jazzgeluid geaccepteerd te krijgen in mainstream popproducties zonder het te simplificeren.
In de jaren 70 was hij een van de muzikanten die in staat was om eindpartijen direct op analoge tape op te nemen zonder montage, een zeer hoge standaard in de studio's van Los Angeles in die tijd.
Hij was ook een van de eerste fusiongitaristen die erin slaagde om een zeer jazzgeluid geaccepteerd te krijgen in mainstream popproducties zonder het te simplificeren.
